Showing posts with label அனுபவம். Show all posts
Showing posts with label அனுபவம். Show all posts

2009-09-26

பகிடிவதையில் -அனுபவங்கள் பாகம் 3

பகிடிவதையில் -அனுபவங்கள் பாகம் 1
http://svpriyan.blogspot.com/2009/09/blog-post_17.html

பகிடிவதையில் -அனுபவங்கள் பாகம் 2 - விரைவில் !!!!

எத்தனை தரம் தான் மாட்டுவது. தப்பி பிழைக்கலாம் என்றால் எங்கள் உடைகளே காட்டி கொடுத்து விடும்.

பல்கலை நேரங்களில் :- ஆடைகள் அணியலாம் அல்லது எங்களுடன் வைச்சு இருக்கலாம் என்று அனுமதிக்கபட்டவை

1- பாட்டா செருப்பு
2- கறுப்பு கலர் ஜீன்ஸ் ( டெனிம் தடை)
3- வெள்ளை கலர் shirt - half sleeve (வேறு கலர்கள் சந்தர்ப்பங்களை பொறுத்து)
4- ஒரு file மட்டை + ஒரு சில தாள்கள்
5 ஒரு பேனை
6 - பணப்பை ( உள்ளே :- அப்போ நமீதா இல்லை அதனால் ரம்பாவின் ஒரு item படம்)

வேறு எதுவும் இல்லாமல் இதை வைத்தே நாங்க யாரு என்று பார்க்கிரவங்கள் எல்லாருமே இடை போடுவது மட்டும் இல்லாமல் தங்கள் தங்கள் நேரங்களுக்கு ஏற்ற மாதிரி எங்களை புளிந்தே எடுத்து கொள்ளுவார்கள்.


Super Economy காலம்



Ground

பல்கலை வாழ்க்கையிலே சூப்பர் economy ஆ வாழ்ந்த காலம் என்றால் இந்த 3-4 மாதங்கள் தான் !!

breakfast:- பாண் + பருப்பு தண்ணீர் (இதுக்குள் பருப்பை தேடி பிடிக்க முடியாது)+ பொல்சம்பல்

Lunch :
சாபிடுறது சோறு + குளத்து மீன் ( சூப்பர் தான் )( சிவாஜி பாரதிராஜாவின் படத்தில் மீனை சாப்பிட்ட விதம் போலவே ரசித்து ருசித்து சாப்பிட்டேன்).

இரவு : பெரும்பாலும் ஒரு நல்ல நிறைவான சாப்பாடு குறுந்துவத்தை கடையில்


செவ்வாய் வெள்ளி சைவப்பழமாக இருந்த நான் எவ்வளவு அழுதும் விபரத்தை சொல்லியும் முடியாமல் கடவுள் மன்னிப்பாராக என்று சாப்பிட தொடங்கியது இந்த காலத்தில் தான்.


அனுபவித்ததில் பிடித்தவை



என்ன சத்தம் இந்த நேரம்

இந்த பாட்டை பாட சொல்லி ஒருமுறை யாரோ ஒரு சீனியர் சொன்னதிற்கு. எங்கள் பெண்கள் கூட்டத்தை சேர்ந்தவள் பாடியதால். நாங்கள் தான் மாட்டி கொண்டோம்.
அதன் ரீமிக்ஸ் version, fast forward version, slow version,வேறு மொழியில் பாடுதல்( நான் ஜப்பான் மொழியில் பாடியது இன்னும் ஞாபகம் இருக்கு)

இருட்டு அறைக்குள்
அடிக்கடி இருட்டு அறைக்கு செல்வது முதல் வாரத்தில் இருந்து நடந்ததால் எனக்கும் அலுத்து போச்சு.
இவன் ரொம்ப 'தைரியசாலி'னு யாரும் பார்த்தா சொல்லுவாங்கள்.
ஒரு முறை எதாவது பகிடி ஒற்றை சொல்ல சொன்னதிற்கு, நான் சிரிச்சாலே பகிடி என்று நானும் சொன்னதாலே அந்த அறைக்குள் இருந்த sunlight soap இன் பாதியை வாயுக்குள் புகுத்தி என்னை ஒரு முறை திணற செய்தது என்றுமே மறக்க முடியாத துன்பியல் சம்பவம். அன்று எடுத்த வாந்தி போல என்றும் எடுக்கவில்லை.

மேலும்: இருட்டு அறைக்குள் நீங்கள் எப்படி இருப்பீர்கள் என்று முன்னர் யாரோ கேட்டதிற்கு ; வேற என்ன மாதிரி இருப்போம் சகோதரா??

Marks போடும் முறைகள்
இது எல்லாரும் மாட்டி கொள்வது வழமை. என்னை பார்த்து யாரோ ஒரு அம்மையாருக்கு marks போட சொல்லி என்னையே கடுப்பு எத்தி போட்டாங்கள். இவங்கள் எல்லாம் ...................!!!
கனக்க கதைச்சா இருட்டு அறை. சரி எத்தினை தரம் தான் அங்க போறது. போனால் போகட்டும் என்று ஒரு marks போட்டேன், படு பாவிகள் அதுக்கு விளக்கம் கேட்டு போட்டாங்கள். என்ன பிறவிகளோ.
சரி சொல்லி தொலைச்சம். அதுக்குள்ள ஒருத்தர் எனக்கு feedback வேற தாரார். தூ.....!!!!



பேராதனை சந்தியில் ஒரு இரவு
எங்கயோ தப்பினம் பிழைத்தோம் என்று வந்த நானும் என் ரூமாவையும் பிடிச்சு போட்டாங்கள். இரவு எட்டு மணி இருக்கும். இது வேற பீட சீனியர் மார்.
அப்புறம் என்ன அவங்கள் Panideniya வில் கொண்டு போய் வைச்சு வறுத்து எடுத்து போட்டு கடைசியா இரவு 12 மணிக்கு துரத்தி விட்டாங்கள். வழமையான அழு மூஞ்சி . களைப்பு தாகத்துடன் மீண்டும் கம்பளை வீதியில் நடை !!!! அங்கே இருந்து உள்ளாடைகள் எல்லாம் ஜீன்ஸ் பொக்கட்டுக்க கவனமா வைச்சு கொண்டு, நடந்து குருந்து வத்தை வந்தால் அன்று இரவு தொடர் தாக்குதல்கள். அதிகாலை 4 மணி வரை எதோ ஒரு வீட்டு அண்ணன் மாருக்கு நாங்கள் தான் இரவு ராணிகள் (ராஜாக்கள்) . ஆட்டமோ ஆட்டம். இடைக்கிடை எங்களுக்கும் பருக்கோ பருக்கோ என்று பருக்கி போட்டு ஆட விட்டு பார்த்திட்டு நின்றாங்கள் பாருங்கோ அதை விட கொடுமை வேற இல்லை. அதோடதான் நானும் டப்பான் குத்து ரசிகனாக வந்தது.

குறிஞ்சியில் தைப்பொங்கல்
இரவு இரவாக ground இல உடல் பயிற்சிகள் முடித்து விட்டு அதிகாலை இரண்டு மணிக்கு தோய்ந்து போட்டு பொங்கல் பாணைக்க தண்ணியும் நிரப்பி கொண்டு அருணாசலத்தில் இருந்து எங்களை நடக்க பண்ணின கொடுமை. பானையை தூக்க கூட பலன் இல்லை. மார்கழி குளிர் தேனிர் குடிக்காமல், நித்திரை தூக்கத்தில் கோவில் ஏறி சென்ற பெருமை எங்களுக்கு இருக்கு. முருகனுக்கே இது தாங்காது.



( நேரம் உள்ள போது -தொடரும்)

2009-09-01

நினைத்தாலே இனிக்கும்

நடந்தது இற்றைக்கு 14 ஆண்டுகளுக்கு முன்!!!

எனது கல்லூரி வாழ்க்கையில் செய்த மிகப்பெரும் குறும்பு என்றால் இதுதான் என்று சொல்லலாம். குறிப்பாக உயர்தரம் பயிலும் போது( சிலர் சாதரணதரம் படிக்கும் போது பாய்ந்து இருந்தால் - பிஞ்சில் பழுத்தவர்கள்) "இந்த கல்லூரியில்" (மட்டும் இல்லை எல்லா ஆண்கள் கல்லூரியிலும்) வழமையாக நடை பெறுவதுதான்.

அதுதான் வேறு ஒன்றும் இல்லை. "மதில் பாய்தல்"


சத்தியமா நான் இல்லை ; யாரோ பாய்கிறார்கள்

என்னை போன்ற 'அப்பாவிகளுக்கு' இது ஒரு புதுமை, ஒரு ஆசானின் பாடம் என்றால் காணும் ( Double period Boring ) பாய்வார்கள். ஒவ்வொரு நாளும் அவர்கள் பாய்வதை நானும் புதுமையாக பார்த்து ரசிப்பதும், அப்புறம் ஆசிரியர் வகுப்பில் கேட்கும் போது மிஞ்சி நிக்கும் சகோதரர்கள் அவர்களில் சிலரை மாட்டுவதும், சிலரை காப்பாத்துவதும் வழமையான ஒன்று.

இது எல்லாத்துக்கும் காரணம் அந்த ஆசிரியரின் படிப்பித்தல் பிழையா அல்லது பாடம் பிழையா அல்லது பாய்வோர் இக்கு ஏதாவது வேலை இருக்கிறதா ( தனிப்பட்ட மற்றும் day class)என்று எல்லாம் தலையை பிச்சு கொண்டு இருந்த எனக்கும் ஒரு ஆசை வந்து விட்டது.
எந்த காரணம் சரி வரும் என்று பார்த்தால் நமக்கு தனிப்பட்ட காரணம் என்றால்( பிடிபட்டால் )அம்மாவுக்கு தெரிவித்து போடுவார்கள், அப்புறம் அம்மா கேட்பா என்னடா என்று.

அதற்குள் ஒரு புலனாய்வு நடவடிக்கை ஏன் பாய்கிறார்கள் என்று? பிறகு தான் தெரிந்தது பாய்வோரில் பலர் கல்லூரிக்கு அண்மையில் இருந்த ஒரு தனியார் சினிமாவில் "நல்ல" படம் பார்ப்பதாக .
இவ்வாறு பாயும் நாளும் select பண்ணியாச்சு. அப்புறம் பாய்வோருடன் சேர்ந்து பாய்தல் வேண்டும். இல்லாட்டி நான் தனித்து போய் விடுவேன்.
எதோ பாடம் முடிஞ்சுது அப்புறம் என்ன ஒரே துணிவு . பாயும் போது யார் யார் பாய்ந்தார்கள் என்று கூட தெரியாது. ஒரு நல்ல சிரிப்பு என்ன வென்றால் எங்கள் வகுப்பு தலைவனும்(Monitor) சேர்ந்து பாய்ந்து விட்டாதால் எனக்கு என்னும் துணிவு.

அப்புறம் எங்கள் படை மெல்ல மெல்ல ஊர்ந்து செல்கிறது , கிடைக்கும் புலனாய்வு தகவல்களை கொண்டு ஏறத்தாள அரை மணி நேர ஊர்ந்த நடவடிக்கை அந்த தனியார் சினமாவை சென்றடைந்ததும் முடிவுக்கு வந்தது.(<500 m)

அப்புறம் என்ன நல்ல குஷியில் போய் இருந்தால் ( டிக்கட்டு 5/= ). அங்கே கவிழ்த்து போட்டாங்கள். நாங்கள் நினைத்து கொண்டு போன படி என்று எதுவும் 'புதுசு ' இல்லையாமே. என்றதும் எல்லாருக்கும் திக் என்று போயிட்டு. என்றாலும் போடுவதை பார்த்து விட்டு வருவதாக தீர்மானம். போட்டார்கள் ஒரு படம் படத்தின்ட பெயர் "நினைத்தாலே இனிக்கும்". அந்த நிமிஷமே எல்லாரும் தலை மறைவு, ஆனால் நான் அது ஒரு நல்ல படம் என்றதால் ( சூப்பர் ஸ்டார், kamal படமும் தான்) வந்த காரியம் வீண் போகவில்லை என்று பார்த்து விட்டு மீண்டும் கல்லூரி வந்தேன்.

வரும் போது கல்லூரி இல எங்கள் பௌதீகவியல் ஆசான் (பிரபல்யம் ஆனவர்) கேட்டார், டோய் டீச்சர் எப்படி படம். நான் சொன்னேன் நல்ல படம்.

அவர் சரி சக வகுப்பு மாணவர்கள் சரி எதிர்பார்த்த படமும் நான் பார்த்த படமும் வித்தியாசம் என்று யாருக்கும் தெரியாது . சரி விஷயம் எங்களுக்கவே இருக்கட்டும் என்றால் அடுத்த நாள் எல்லாமே public படுத்தி, கடி வாங்காத நாள் இல்லை. அப்புறம் என்ன அந்த படத்தின் பெயரில் ஒரு package create பண்ணி போட்டார்கள் ( வழமையான ஒன்று தானே )

அப்புறம் அண்மையில் அந்த கல்லூரி வீதியால் அந்த கல்லூரியில் படிப்பிக்கும் இணைந்த கணித ஆசான் உடன் ( இவரும் மிகவும் பிரபல்யம்) உந்துருளியில் செல்லும் போது அவ்வாறு பாய்ந்து ஊர்ந்து சென்ற மாணவர்களை வீதியில் சந்திக்க கிடைத்து.(இப்போ எல்லாம் டவுன் சென்று தான் பார்ப்பார்களாம்) அந்த ஆசானிடம் கேட்டேன். என்ன சார் இப்பவும் செய்யுரான்களே என்று அதுக்கு அவர் தந்த பதில் பிறகு பொடியன் வகுப்புக்கு தானே வரணும் என்றார்.
நல்ல வேளை நாங்க பாய்ந்ததை குரு காணவில்லை.. ( குரு தான் எனது வகுப்பு ஆசான்)
வாழ்க குரு. தப்பீட்டோம்ல!!!!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...